http://misc.blogfa.com/

آنزيمهاي هضم در دستگاه گوارش به سه دسته تقسيم مي شوند.

1- آنزيم هاي هضم كربوهيدرات ها   (Carbohydrate digesting enzymes)

2-  آنزيم هاي هضم چربي چربي ها   ( Lipid digesting enzymes)

۳- آنزيم هاي هضم پرو تئين ها         (Proteine digesting enzymes)

آنزيمهاي هضم كربوهيدراتي به وسيله غدد بزاقي يا اپي تليوم معده مياني ترشح ميشوند . رژيم غذايي نشاسته و تركيبات كربوهيدارتي به جز سلولز كه اكثر حشرات نمي توانند آن راهضم كنند توسط حشرات گياهخوار بلعيده مي شود و گليكوژن نيز كه باز يك تركيب كربوهيدراي است به وسيله حشرات گوشتخوار مورد تغذيه قرار مي گيرد...

آنزيم شناسي:

موجودات زنده به واسطه وقوع انواع گوناگون واكنشهاي بيوشيميايي توانايي ادامه حيات را كسب نموده اند. تقريباً تمامي اين واكنشها به وسيله گروهي از مواد حياتي موسوم به آنزيمها انجام مي شوند. آنزيمها كاتاليزورهاي زيستي هستند.

آنزيمولوژي دانش مطالعه آنزيمهاست و قدمتي برابر با اولين روزهاي ظهور دانش بيوشيمي دارد. اين علم از اوايل قرن دهم در جريان توجه به فرآيندهاي تخمير و هضم، پا به عرضه وجود نهاد . در آغاز با مشاهده انجام نشدن واكنشهاي بيوشيميايي در آزمايشگاه، لوئي پاستور و ساير دانشمندان تصور نمودند كه سيستمهاي زنده تحت تاثير نيروي حياتي هستند كه به آنها اجازه عدول از قوانين طبيعي حاكم بر مواد بي جان را مي دهد. برخي محققين از جمله Justus Von Leibig پيشنهاد نمودند كه فرآيندهاي حياتي تحت تاثير مواد شيميايي كه در ابتدا (فرمانت) خوانده مي شدند انجام مي شوند.

اين فرايند شيميايي عملاً طي يازده مرحله كاتاليز آنزيمي انجام مي شود. تركيب شيميايي آنزيمها تا سال 1926 به درستي مشخص نشده بود تا اينكه Summer آنزيم اوره آز كه واكنش هيدروليز اوره به آمونياك و دي اكسيد كربن را كاتاليز مي نمايد به شكل متبلور به دست آورد و ثابت نمود كه بلورهاي مذكور ماهيت پروتئيني دارند. از آن زمان به بعد مطالعات آنزيمولوژي به وفور مشخص نمود كه اغلب آنزيمها از جنس پروتئين هستند( برخي گونه هاي RNA نيز خصوصيت كاتاليتيكي دارند. )

کليات :

باکتري هاي جنس Wolbachia ريکتسياهايي هستند که از طريق سيتوپلاسم انتقال پيدا مي کنند و در بافت هاي توليد مثلي (بيضه ها و تخمدان ها) محدوده ي وسيعي از بندپايان وجود دارند.اين باکتري ها عامل تعدادي  تغييرات توليد مثلي، شامل ناسازگاري سيتوپلاسمي (CI) بين استرين ها و گونه هاي مرتبط ، تلقيح بکرزايي (PI)، و  مونث سازي ژنتيکي نرها( Feminizing)،در ميزبان هايشان هستند.اين تغييرات توليد مثلي ميزبان نتايج انتخابي را براي باکتري در بردارد.(گونه هايي از اين باكتري دربافت هاي سوماتيك نيز شناساسي شده است ) .ولباخيا پراکنش بسيار گسترده اي دارد. بررسي هاي اخير نشان مي دهد که اين باکتري ها در بيش از 16% گونه هاي حشرات ،شامل هريک از راسته هاي اصلی حشرات، وجود دارد. ولباخيا در Isopod ها ، کنه ها و حتي نماتد ها نيز ديده شده است. محدوده ي پراکنش ولباخيا در بندپايان و ديگر شاخه هاي جانوري هنوز تعيين نشده است.

بسیار دیده می شود که گل جالیز در اثر ابتلا به بیماریهای قارچی خشکیده است. گزارش شده که 47 گونه قارچ که عمدتاً به قارچهای Deuteromycetes تعلق دارند از گل جالیز جدا شده است. قارچی که بیشتر از همه مورد شناسایی قرارگرفته فوزاریوم است. جنس فوزاریوم 8 گونه است که از میان آنها گونه Fusarium oxysporum f.sp. orthoceras  در روسیه به طور موفقیت آمیز به علف کش قارچی تبدیل شده است. در این کار قارچ بر روی محیط غذایی متشکل از گیاه و آرد ذرت تکثیر و مصرف گردیده و توانسته گل جالیز را در توتون بین %100-85 و در خربزه %88-84 کاهش دهد. محصول خربزه هم شش تا نه تن در هکتار افزایش داشته است. قارچ تهیه شده قبل از کاشت در سوراخ محل نشاء کاری ریخته شده است. تأثیر قارچ تا 80 روز دوام داشته و در خاک مرطو بهترین نتیجه حاصل شده است. مصرف «محصول» به صورت معلق در آب در سوراخ نشاء محصولات دیگر چون هندوانه ، گوجه فرنگی و کلم نیز به افزایش اقتصادی منجر شده است. بجزء روسیه در نقاط دیگر کوشش کمتری برای استفاده از قارچهای بیماریزا علیه گل جالیز بعمل آمده است. در مجارستان مجموعه ای ار قارچها از جمله Fusarium oxysporum  را کار برده و یش از 90 درصد Orobanche romosa  را در گوجه فرنگی کنترل کرده است. همچنین در بلغارستان آزمایشات موفقیت آمیزی با استفاده از F. oxysporum var. orthoceras  برای کنترل O. cernua  روی آفتابگردان انجام شده است، در این آزمایشات از محیط های غذایی مختلفی متشکل از آرد ، ذرت، جو، کاه، گندم و خاک استفاده شده و هیچ گونه آلودگی روی خود محصول مشاهده نشده است.

غلامعلی عبدالهی